Van Lockdown naar het post-coronatijdperk

Met dank aan Han

Lekker vlinderen of hommelen

De zomercursus schilderen van augustus 2020 zit er weer op. Met z’n drieën deze keer, want de anderhalve meter afstand moest wel gewaarborgd zijn. Normaal gesproken heb ik voor de zomercursus gemiddeld vijf tot zes mensen. Dat was nu helaas niet mogelijk. Mijn droom voor ‘het tijdperk na corona’ is dan ook dat ik – onder meer – als vanouds cursussen kan geven. Online blijkt voor mijn doelgroep toch minder interessant. De cursisten missen elkaar (en ik de cursisten), de gezelligheid en vooral ook de tuin waarin je je zo heerlijk kunt ontspannen.

Anderhalve meter

De opdracht die ik deze keer vooraf aan de cursisten had gemaild is voor mijn doen zeer actueel. Ik vroeg hen na te denken over hoe ze de lockdown beleefd hebben, wat daarvoor symbool staat en hoe hun droom van een wereld zonder corona er uit ziet. Doel is om met deze beelden een ‘stripachtig schilderij’ te maken.

Twee beeldschermen


Willie, een van de cursisten’ vertelt dat haar eerste reactie was: ‘Jeetje kan het nog moeilijker’. Vervolgens besefte ze, dat ze dit eigenlijk wel een uitdaging vond . ‘ Het dwingt me tot nadenken over wat er gebeurd is en hoe het verder gaat in plaats van het leven maar te nemen zoals het komt zonder eens even stil te staan.

Ik besefte dat het voor mij de eerste keer was dat ik zo’n opdracht kreeg’.
Willie vroeg haar man naar een symbool van de lockdown en hij zei meteen: ‘ je twee beeldschermen om thuis te werken’.

Wil je niet schilderen? Fotograferen is ook een optie.


Wandelen in Park Sorghvliet

Willie: ‘ Dat thuiswerken bleek ik na de aanvangsstress – en natuurlijk het gemis van mijn collega’s – tot mijn verbazing heerlijk te vinden. Niet meer elke dag drie kwartier heen en drie kwartier terug in die klote trein. En de geestelijke rust die ik er uiteindelijk voor in de plaats kreeg was heerlijk. Ik maakte elke dag een wandeling in Park Sorgvliet, vlakbij mijn huis en ging ook weer fietsen.’ 

‘Mijn stripverhaal is nog niet klaar maar online kan ik met hulp van Conny mijn schilderij afmaken’, aldus Willie

Nauwelijks zwart

Voor mij is de lockdown eigenlijk heel goed geweest ookal is in die periode mijn zus overleden wat uiteraard heel verdrietig is. We konden niet eens een normale begrafenis organiseren.
Ik wilde mijn ‘strip’ in eerste instantie beginnen met alleen maar zwart, en dan een groot kruis. Al pratend met Conny kreeg ik opeens het gevoel dat ik niet ‘ dat zwart’ ben. Wat er ook gebeurd, ik probeer altijd het glas half vol te te blijven zien en niet half leeg. En zo zie je op het doek eigenlijk nauwelijks nog zwart.’ 


Puzzelen

Marian, een andere cursist, is gepensioneerd en haar ‘strip’ ziet er heel anders uit.
Kijk je naar het werk van Marian dan zie je niets dat verwijst naar werk. Je ziet puzzelstukjes in de codekleuren van corona met groen, blauw en zandkleuren die verwijzen naar wandelen en fietsen, een lucht van geel naar rood, boodschappenwagentjes, wijn met twee glazen en een soort strandbedje.
‘De zon’ die dit tafereel beschijnt heeft de vorm van het coronavirus, verantwoordelijk voor dit ‘lockdownbestaan’, dat niet heel veel anders is dan het leven zoals Marian zich dat voorstelt in het post-corona tijdperk. Althans: daar zien we niets van terug op dit schilderij.


Over de droom

Willie daarentegen heeft duidelijke wensen en verlangens over een toekomst zonder corona aan het witte doek toevertrouwd.
Het middelpunt van haar schilderij is de aarde. De lockdown is heel goed geweest voor de aarde en Willie hoopt dat we dit met z’n allen in het post-coronatijdperk vast kunnen houden.

Willie perfectioneert de hommel


‘Het grappig is’, zegt Willie, ‘dat de slak rechts onder er pas op het laatste bij kwam. Hij staat symbool staat voor vertraging in het coronatijdperk. Ik hoop op meer rust voor mezelf en anderen. Meer openheid – daar staat mijn eigen hand symbool voor -, tijd voor vriendschappen (het wapen van de Hunsrück herinnert mij daar aan), een sterker bewustzijn van de kwetsbaarheid en fragiliteit van het leven (de hommel en de vlinder), die beide ook staan voor vrijheid. Lekker vlinderen of hommelen van de ene bloem naar de andere. Fladder fladder, zzzzoem zzzzzoem’.

Door zo intensief met een onderwerp bezig te zijn besef je pas goed wat corona met je doet en met de wereld. ‘ Over een jaar weet ik nog precies waarom ik dit schilderij toe zo gemaakt heb’, aldus Willie

Wil je ook eens een schildercursus in Bollenbach volgen klik dan op conniesarthome.com voor meer informatie. Wie weet lukt het dit jaar nog om een cursus te organiseren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s