Dorpen in de Hunsrück

De meeste Nederlanders verwachten van een dorp een zekere mate van knusheid en gezelligheid, aparte winkeltjes, bijzondere restaurantjes, terrasjes om zomers een wijntje of biertje te drinken. Vooral veel ‘ tjes’, dat is ‘ ons dorp’ .

Zo niet in het hart van de Hunsruck. Veel dorpen lijken geschapen om er zo snel mogelijk doorheen te rijden. Vaart minderen is bovendien een serieuze uitdaging, want met een snelheid van gemiddeld 100 kilometer per uur wordt je in de meeste gevallen het dorp in gelanceerd. En schakel dan maar eens razendsnel terug naar 50 km per uur.

Hottenbach

Niet doof
Toch is het de moeite waard om uit te stappen en de dorpen te voet te verkennen. ‘ Bijzondere winkeltjes, mooie pleintjes en gezellige restaurantjes’ kom je in de meeste gevallen niet tegen. Wel parels van rust, stilte en authentieke schoonheid.

Wat bijvoorbeeld op het eerste gezicht een saai lintdorp lijkt, zoals wij die in ons platte landje kennen, is alles behalve saai. Geen dorp in de Hunsruck is ‘ plat’ en alleen al daarom zit het vaak vol verrassende ‘ ver-gezichten’.


Soms tref je nog zogenaamde ‘ Wiesen’ midden in het dorp, weiden waar het vee op graast. Mensen zijn zeldzaam, af en toe een langsrijdende auto, koeien en paarden, die je laten je weten dat je niets aan je oren mankeert. Of de kerkklok die luidt als je toevallig om 11.30 uur of om 18.00 uur in het dorp bent.

Hottenbach

Van Mars of Venus
Hoe meer je je vanuit het hart van de Hunsruck richting de randen van het gebied beweegt, naar de Moezel, Nahe, Saar en Rijn, hoe levendiger de dorpen worden. Maar ook hoe toeristischer.
In de Hunsruck voel ik me af en toe net de eerste ‘ mens’ in een tot nu toe voor buitenstaanders gesloten gemeenschap. Met mijn honden, fototoestel en buitenlands nummerbord word ik door de schaarse levende wezens dan ook vaak aangegaapt en nagekeken alsof ik van Mars (of `Venus) kom.

Hottenbach met kerktoren uit de 13de eeuw

Mijn Kneipe
In Bollenbach zijn ze na tien jaar wel een beetje gewend aan mijn verschijning. En hetscheelt waarschijnlijk ook dat ze hier een echt cafe hebben met een gezellig terras dat een weldadige functie in de gemeenschap heeft. Met de – voormalige – burgemeester achter de toog, zijn vrouw Marian in de bediening en zijn oude moeder achter het fornuis heeft het zowaar iets knus en gezelligs waar wij Hollanders zo van houden.

Reisgids Hunsruck
Voor een nadere kennismaking met de Hunsruck raad ik je aan de reisgids ‘Hunsruck’, geschreven door Annemieke Lobbezoo aan te schaffen. Inmiddels al in tweede herziene druk verkrijgbaar op de website van Odyssee-reisgidsen of van Bol.Com. Leuk cadeautje voor de feestdagen.

2 gedachtes over “Dorpen in de Hunsrück

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s