Verhalen schilderen

Voor de zomerschildercursus in augustus had ik aan de deelnemers gevraagd van te voren na te denken over wat hen inspireert. Een boek, film, een herinnering, droom, een object, als uitgangspunt voor het verhaal dat ze op het witte doek gaan schilderen.
Wat een verrassende resultaten heeft dit uiteindelijk opgeleverd. En niet alleen voor mij, maar ook voor de cursist zelf.

Marian, Anneke en Gerja

Een herinnering aan een wandeling door het Bachdal over de langste hangbrug van Duitsland, het boek Job uit de Bijbel, een afgebroken ‘Peperbus’ in een binnentuin aan de Noordwal van Den Haag. Zomaar wat inspiratiebronnen die tot totaal verschillende schilderijen geleid hebben.

De langste hangbrug in het eindstadium

Er moest iets geks in

Ik licht er in willekeurige volgorde vier uit aan de hand van een toelichting van de makers zelf.
Marian D had drie foto’s meegenomen: één van een wandeling naar de Geierlay, zo heet de langste hangbrug, één van de Geierlay zelf en een gekke foto van één van de drie honden die mee waren en die haar vriend gemaakt had.

Waarom nou juist deze herinnering? Marian vertelt dat ze ‘de hangbrug intrigerend vind, technisch knap gemaakt, mooi om te zien en een echte uitdaging om over te lopen. De wandeling er naar toe was ook prachtig, op verschillende punten zag je de hangbrug al, maar voordat je er bent moet je nog een stevig stuk klimmen. Eenmaal boven weet je dat dit meer dan de moeite waard was. De hangbrug als kers op de taart. ‘

Een hond in de lucht

Dat Dribbel, want zo heet de hond, bovenin het schilderij terecht gekomen is was puur toeval. Alleen daar was nog plek. Het hoofd van een mens had het niet kunnen zijn. Ik vind het leuk om dieren te schilderen, met mensen heb ik meer moeite. Zo mislukken mijn zelfportretten altijd. Alleen van mijn moeder heb ik ooit een geslaagd portret gemaakt. Ik kende haar zo goed, beter dan ik mezelf ken. Dat kon dus bijna niet mis gaan. Vroeger was ik mensenschuw, keek ik mensen niet aan en vergat ook meteen weer wat ik gezien had. Met dieren is dat altijd anders geweest. ‘

Marian en Maian

Ideeën worden beeld

Gerja had twee ideeën toen ze hier kwam. Beiden geïnspireerd door de Bijbel. Ze is in Zwolle momenteel betrokken bij een project waarbij de Bijbel wordt overgeschreven. De eerste geschreven Zwolse Bijbel stamt uit de 15de eeuw en is niet ongeschonden door de tijd gekomen. De stadspastor van Zwolle kwam op het idee om de Bijbel opnieuw over te schrijven. Iedereen mag mee doen. Aan lokale kunstenaars wordt gevraagd om illustraties te leveren.

Gerja is vrijwilliger bij dit project en ze wist meteen dat ze of een verhaal uit Corinthiers wilde vertellen over Geloof, Hoop en Liefde of het verhaal van Job en dan met name versen uit de hoofdstukken 38 en 40.
Het is uiteindelijk een combinatie van beide bijbelboeken geworden.

Als Gerja over Job vertelt merk je dat het verhaal haar raakt. ‘Job zat in het donker. Alles was hem afgepakt. En dat was nogal wat want Job was heel rijk. God had de duivel opdracht gegeven om dit te doen en zo Job’s geloof op de proef te stellen. Job begrijpt er niets van. Hij had toch altijd goed geleefd? Hij doet in alle toonaarden zijn beklag bij God. God gaat uiteindelijk met Job in gesprek en stelt hem een aantal vragen.

  • Weet je wat de omvang van de aarde is ?
  • waar de bron van de zee ligt ?
  • waar de oostenwind vandaan komt?
  • waar de voorraadschuren liggen met sneeuw en hagel?
  • waar het licht vandaan komt?
  • en de sterren?

    En nog veel meer vragen waar Job geen antwoord op weet. De les die ik hier uit trek is dat je als mens uiteindelijk niets weet. Lastig voor iemand zoals ik die graag het naadje van de kous weet. Maar als troost reikt God Job weer de hand en geeft hem (geeft ons) geloof, hoop en liefde. Dit zie je allemaal terug in mijn schilderij. Achter de beelden zitten de verhalen.

    Uit mijn comfortzone

    Ik vond het niet makkelijk om het verhaal van Job op deze manier op het witte doek te zetten. Ik schilder graag wat abstracter. Ik wist van te voren dat ik uit mijn comfortzone getrokken zou worden. En dat wilde ik ook. In positieve zin werd het een strijd met mezelf om dit te realiseren. Het andere schilderij heb ik de laatste middag geschilderd. Het is gemaakt naar een foto van een mineraal, een Malachiet, die ik op onze vrije dag in het prachtige mineralenmuseum van Idar Oberstein gezien heb. Ik heb daar ruim 50 foto’s gemaakt maar dit zijn toevallig mijn lievelingskleuren, vandaar de malachiet. Zo schilder ik meestal, intuïtief en abstract, het is bijna op de automatische piloot. Toch ook wel even lekker als afsluiting van de cursus.’

Het roodborstje

De man van Marian T is 13 jaar geleden op 50-jarige leeftijd overleden. Dat was voor Marian een grote schok en een diep verdriet. Twee jaar later overleed haar beste vriendin en kort geleden de man van haar beste vriendin, met wie zij ook bevriend was geraakt. Een zware periode. De verhalen die ze geschilderd heeft refereren allemaal aan de liefde voor haar man.
Zo staat het roodborstje voor troost en vreugde. Haar man was ziek thuis en zat in de tuinkamer. Elke dag kwam een roodborstje hem begroeten. Zo ontroerend.
Marian heeft daarom een roodborstje op haar arm laten tatoeëren. Het schilderij met de roodborstjes staat voor de levensloop van de mens. De vogeltjes zitten, hangen, staan op het punt om uit te vliegen van een brandtrap die je in New York zoveel ziet bij wolkenkrabbers. Marian en haar man zijn in New York getrouwd. Een onvergetelijke herinnering. En nu in een prachtig geschilderd verhaal gevat.

Blij worden van de tuin

Anneke was om allerlei redenen niet zo vrolijk toen ze naar Bollenbach kwam. Over mijn vraag naar wat je inspireert had ze ook nog niet bewust nagedacht. Dat was haar gewoon even te veel. En toen kwam ze hier. En ze zag de tuin in haar volle zomerse glorie. En langzaam kwam het besef dat ze altijd blij wordt van tuinen, natuur, bloemen, planten. Toevallig had ze vlak voordat ze vertrok nog een ritje op de fiets gemaakt in het groene Delfland. En daar een heleboel Lakenvelders in de wei zien staan. Hele bijzondere koeien. En zo fijn dat ze buiten waren. Koeien, die economisch gezien te duur zijn en toch een mooi buitenleven mogen hebben in deze tijd. Ze wordt zich nu langzaam weer bewust dat ze daar ook blij van werd. Ze had zelfs een foto gemaakt en dat doet ze niet vaak.

Anneke: ‘Ik heb hier een heerlijk plekje in de tuin gezocht en ben gaan schilderen. Lekker buiten. Vroeger ging ik vaak naar de Botanische Tuin van Delft. Daar woonde ik tegenover. Ik vond er rust en schoonheid, genoot van de oude bomen en de prachtige kassen. Heel inspirerend. Ik ben nog steeds lid, ook al woon ik inmiddels ergens anders.

Het resultaat van mijn schilderweekje is zeker niet perfect, maar het geeft denk ik wel goed mijn gevoel van blijdschap en vrolijkheid weer.
En daar ben ik best trots op.
Het was pas de tweede keer dat ik hier ben. De eerst keer moesten we iets enorm uitvergroten. Ik heb toen onder meer een peer getekend. Zo ontdekte ik dat ik tekenen eigenlijk nog leuker vind dan schilderen. Het heel precies werken, dat spreekt me aan.’

Veel meer verhalen

En zo zijn er nog veel meer verhalen te vertellen. En te schilderen. Wie weet doe ik volgend jaar weer een themaweek Verhalen Schilderen. Ben je nieuwsgierig en wil je jezelf ook eens op een andere manier uitdagen? Abonneer je dan op mijn Nieuwsbrief, volg me op Facebook of via dit blog. Zo en je altijd op de hoogte van de meest actuele informatie.

2 gedachtes over “Verhalen schilderen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s