Wat een verschil

Thuringen of de Hunsruck? Wat een verschil

blog14

Onder de arcaden van Arnstadt

Nadat ik vorig jaar vooral de Hunsruck opnieuw en met andere ogen heb leren kennen was eind april de deelstaat Thuringen aan de beurt.
Thuringen  was lang ‘gesloten’ voor westerlingen omdat het gebied na de Tweede Wereldoorlog opnieuw bezet werd, nu niet niet door de nationaal socialisten, maar door de communisten, met toestemming van de westelijke geallieerden. Duitsland viel met dit ‘besluit van Jalta’ uiteen in twee delen: West Duitsland en de DDR. Pas na de val van de muur in 1989 en het uiteenvallen van de USSR was ook voor de burgers in de DDR de oorlog die begon in 1939 afgelopen.

Wat opvalt als je door Thuringen rijdt is in de eerste plaats dat het veel drukker is dan in de Hunsruck. Meer auto’s die kleven, meer stoplichten, snellere en beter onderhouden wegen en weinig ‘spannende zijpaden’. Alles lijkt inmiddels goed in kaart gebracht en aangepast aan de normen van 2019.

blog7

Zicht op Eisenach vanaf de Wartburg waar Maarten Luther bijna een jaar lang ondergedoken zat

Wat een verschil met de Hunsruck. Hier is het alleen ‘wat drukker’ tussen vier en zes uur ’s avonds als de mensen hun kantoren verlaten om uiterlijk zes uur aan tafel te gaan. Stoplichten zijn een zeldzaamheid, de tolerantie in het verkeer is groter en hoe vaak we niet zomaar een zijpad inslaan, een hobbelige zandweg door de weilanden of de bossen, is al niet meer op de vingers van één hand te tellen. En zelden kom je dan iemand tegen.

blog12

Het Lutherhuis in Eisenach

Behalve dat het veel drukker is valt het ook op dat alle toeristische attracties uitstekend bereikbaar zijn. Dat je voor een parkeerplaats flink moet betalen, dat er bij de meeste attracties een uitbater is die of souvenirs verkoopt en/of hapjes en drankjes serveert. Dat bij de grotere attracties meestal ook een restaurant en soms zelfs een hotel aanwezig is. En dat als het nog geen attractie is er wel een attractie van gemaakt wordt.

Wat een verschil met de Hunsruck. Parkeren is hier gratis of qua bedrag niet noemenswaard. Een waterval is een waterval en geen gelegenheid tot uitbating van een stalletje of een eettentje. Een bergtop mag hier meestal nog gewoon bergtop zijn, met vaak een onvergetelijk mooi uitzicht en geen attractie met een restaurant of hotel. De toerist kan hier nog echt op avontuur. Uitzonderingen daargelaten zoals de wat grotere plaatsen die wel ingesteld zijn op toerisme en waar je redelijk aan de hand genomen wordt.

blog6

Interieur van de kerk in Arnstadt waar J.S. Bach zijn eerste betrekking als organist vervulde

blog5

Standbeeld van J.S. Bach op het marktplein van Arnstadt met zicht op ‘zijn kerk’

En wat een verschil ook weer met Thuringen. In de meeste grotere plaatsten in de Hunsruck zijn de restaurants en terrasjes op de vinger van één hand te tellen. Kunstmusea die interessante ‘state of the art’ tentoonstellingen organiseren? Nou, nee. Kastelen genoeg, maar de informatie moet je toch echt zelf van internet halen of in het gunstigste geval staat het ergens vermeld in een folder die je dan ook weer niet bij het kasteel zelf kunt krijgen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. De Hunsruck is niet voor niets zo’n heerlijk en rustig gebied. Het wordt de toerist net gemakkelijk gemaakt en dat zijn we niet meer gewend.

blog1

Zicht op Meiningen vanaf het kasteel

Thuringen heeft voor toeristen ook wel erg veel te bieden. Dat maakt wel makkelijker om je gebied ‘te verkopen’. Prachtige, recent schitterend gerestaureerde steden en kastelen zoals Eisenach en Weimar en ook minder bekende plaatsen die verassen door hun schoonheid en het erfgoed dat goed bewaard gebleven is. Bach, Goethe, Schiller, Telemann, hertogin Anna Amalia, Herder (filosoof), Luther, allemaal hebben ze hun sporen nagelaten in Thuringen en kan je hun sporen ook perfect volgen.

blog4

Zet je daar de Hunsruck tegenover dan is het vergelijken van cultureel erfgoed als het vergelijken van appels met peren. Toch heeft ook de Hunsruck veel interessants te bieden op dit gebied. Je moet er alleen wat meer moeite voor doen om het te ontdekken: de levensgeschiedenis van Hildegard von Bingen (theoloog, abdis, musicoloog) ligt in dit gebied (12de eeuw), evenals dat van gravin Loretta von Sponheim, die het lef had de machtigste man van haar tijd gevangen te zetten in haar kasteel aan de Moezel  (14de eeuw), en zeker zo interessant, de filmtrilogie ‘Heimat’ van Edgar Reitz, die geboren is is Morbach.

blog2

De Wartburg waar Maarten Luther bescherming vond (in 1521) en als jonker Jörg het Nieuwe Testament in het Duits vertaalde.

Ook struikel je hier over restanten van Keltische nederzettingen, waaronder de langste verdedigingsmuur van Europa en sporen van de Romeinen. Toch weet de Hunsrucker zijn gebied niet als één interessante streek ‘te verkopen’ aan de toerist. En dat is aan één kant echt jammer, want dit gebied verdient meer belangstelling dan het krijgt.

Zo kan een deelstaat in het voormalige West Duitsland nog wat leren van een deelstaat in de voormalig DDR. En dan heb ik het nog niet eens over de schitterende natuur van de Hunsruck.

 

2 gedachtes over “Wat een verschil

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s