De Hunsruck: een onuitputtelijke schatkamer

Nou woon ik toch al negen jaar in de Hunsruck en bijna elke dag stelt de streek me weer voor verrassingen. Op zoek naar een plek om de honden even los te kunnen laten belanden we in Gemunden. Er gaat pas een bel rinkelen als we de auto naast het stadhuis parkeren. Want wat zie ik daar?

DSC_1659[1].JPG

Een huis dat ik ook bijna gekocht had. Een prachtig oud schoolgebouw, mooi opgeknapt, maar met een kleine tuin en midden in het dorp. Ik wilde juist landelijk wonen. En er waren meer min-punten die er nu niet meer toe doen, maar me wel belet hebben om het pand te kopen.

DSC_1631[1]DSC_1634[1]

Gemunden zelf is weer één van die pareltjes in de Hunsruck op nog geen kwartier rijden vanaf mijn huis in Bollenbach. Het dorp bestaat uit mooie oude vakwerkhuizen en leuke kronkelstraatjes. Het wordt gedomineerd door het barokke Schloss Gemunden, dat nog steeds bewoond wordt door afstammelingen van de oorspronkelijke bouwheer.
We besluiten naar het kasteel te klimmen om van het uitzicht over het dorp, de vallei en het Soonwald te genieten.

DSC_1647[1]

Vlakbij Gemunden ligt een ruïne. Midden in het Soonwald. Daar willen we gaan wandelen. Honden los en hup. Op het bordje staat 2,5 kilometer. Dat moet te doen zijn als je de bordjes goed volgt. Wij letten weer eens niet goed op en blijken na een poos niet dichter maar juist verder van de ruïne weg te zijn.

DSC_1666[1]

Terug naar de auto en dan die paar kilometer in de goede richting maar even rijden. Voor we het weten zijn we alweer voorbij het pad naar de ruïne. Keren, terug en dan op naar boven. Wat ons te wachten staat te wachten weten we niet. Dat maakt het extra spannend. Er is verder geen mens en doodstil. Zelfs Nina blaft niet. We voelen ons net ontdekkingsreizigers van een ‘nieuwe wereld’.

DSC_0623[1].JPG

En dan de grote verrassing. Een ruïne, ja, maar wat voor een. De plattegrond van het voormalige kasteel Koppenstein is nog duidelijk herkenbaar met slotgrachten, ringmuren, een toegangsweg, de court en de donjon. Na een steile klim omhoog nog even doorbijten in de Donjon waar de trapjes steeds smaller worden en wij voor ons gevoel steeds dikker.

DSC_0685[1]

DSC_0677[1]
De beloning is groot: wat een magnifiek uitzicht over de Hunsruck. Werkelijk fantastisch. En dan te bedenken dat dit kasteel gebouwd is voor een bastaardzoon van de bekende en beruchte familie Sponheim. Deze familie domineerde in de Middeleeuwen de Hunsruck en vormde met haar expansiedrift een geduchte concurrent van het Bisdom Trier.

Ook het dorpje Gemunden was ooit eigendom van de Sponheims. Uiteraard is er in de Hunsruck een (meerdaagse) wandeling uitgezet die je voert langs de hoogte-en dieptepunten van de geschiedenis van de Sponheims. Meer hierover lees je binnenkort in Connies Blog.

DSC_0690[1]

8 gedachtes over “De Hunsruck: een onuitputtelijke schatkamer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s